ΧΡΗΣΤΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ
ΤΟ ΤΥΧΑΊΟ
Εννοιολογική προσέγγιση του τυχαίου στο θάνατο
Το ιδεώδες μιας καθολικής ιατρικής περίθαλψης, η οποία παρέχοντας σταθερή σωματική υγεία θα οδηγήσει έως τα βαθιά γεράματα κάθε μέλος της κοινωνίας μας. Σίγουρα είναι εκεί για να παρέχει την βοήθεια από μέρος της καθώς και για την εξάλειψη διαφόρων ασθενειών. Ωστόσο όμως τα τελευταία χρόνια καταγράφεται όλο και πιο έντονα, να παίρνει σαφέστερες μορφές πραγμάτωσης και να κυριαρχεί ως απαράγραπτο στοιχείο της κοινωνικής πραγματικότητας. Αυτή η αντιφατικότητα του τυχαίου, αιφνίδιου και πιθανόν ήσυχου θανάτου, έρχεται αντιμέτωπη με το βέβαιο της ιατρικοποίησης και της εμπορευματοποίησης στρέφοντας το βλέμμα τους στην τεχνολογικά οργανωμένη διευθέτηση και κυριάρχηση του θανάτου.
Η τεχνολογικά οργανωμένη προσπάθεια μέσω της ιατρικής, να χρησιμοποιούνται όλα τα δυνατά μέσα για τη διατήρηση του έμψυχου σώματος όσο γίνεται περισσότερο χρόνο ακόμα και σε κωματώδη, ανέλπιδη, κλινικά νεκρή κατάσταση, φανερώνει σήμερα μορφές θανάτου όχι απλώς αφύσικες αλλά και απάνθρωπες.
Αυτή η ιατρικοποίηση του θανάτου έχει όχι μόνο ευρύτατα καθιερωθεί, αλλά έχει αντικαταστήσει κι εξαφανίσει κάθε διαφορετικό ιδεώδες θανάτου εγκαθιστώντας ασυζήτητα την αναγκαιότητά της .
Ο υπόκωφος θόρυβος των καθημερινών φόβων διαπνέει νέο μοντέλο θανάτου της σύγχρονης κοινωνίας, ως προς την παράταση ακόμη και την εξάλειψη του τυχαίου αυτού, αλλά κατά κύριο λόγο τελείως φυσικού γεγονότος παραδίνοντας το ανθρώπινο σώμα στην τεχνολογία της ιατρικής, όπου φτάνει να διασπάται και να εμπορευματοποιείται ολοένα και περισσότερο, παραχωρώντας την ευκαιρία στις τεχνολογίες της ιατρικής να χρησιμοποιούν το σώμα σαν μια οντότητα που το κάνει να μοιάζει σαν αντικείμενο χρήσης, από ανταλλάξιμα μέρη.
Ως κύριο θέμα μπορεί να τεθεί από μια οπτική γωνία αυτό της αντικατάστασης και μεταμόσχευσης οργάνων, αυτό έχει ως αποτέλεσμα να διατηρούνται «ζωντανά» για όσο χρόνο χρειάζεται για να συμφιλιωθούν με τέτοιου είδους παρεμβάσεις, άνθρωποι που πιθανότατα να ήταν αντικρουόμενοι απέναντι σε αυτό, μεγαλώνοντας έτσι το ποσοστό υπέρ της εμπορευματοποίησης ανθρωπίνων οργάνων ανοίγοντας έτσι τον δρόμο του «Μάρκετινγκ» στην τεχνολογία της ιατρικής μιας και η προμήθεια και κατά μια έννοια (κακοποίηση ανθρώπινου σώματος), η προετοιμασία και η αντικατάσταση σωματικών οργάνων να είναι ακραία δαπανηρή.



